Blog

Ethisch vraagje

We hebben het wel over patiënten en hoe we soms dingen oplossen, maar één ding hebben we in de zorg en dat is de constante stroom met ethische vragen, geven we dit pilletje bij een stervende patiënt. Noem ik een patiënt anders als ze in het verpleeghuis woont. Dwingen we onze patiënt of voeren we drang uit? Om deze ethische vragen uit te leggen moet je eerst weten wat jou normen en waarde zijn.

white and gray digital device

Palliatief en terminaal

Het is nog niet zo lang geleden dat ik aan het bed stond van palliatief/terminale mensen zonder het verschil echt te kennen tussen deze twee begrippen, ik ben niet alwetend en al gedraag ik me wel soms zo dat is een schild van onzekerheid. Toch merk ik dat er soms nog wat onduidelijkheid ontstaat over het zorgen voor iemands stervende vader, moeder, broertje, zusje, opa, oma, oom of tante.

Mag ik dan bij jou.

Kent u dat liedje van Claudia? Als de oorlog komt, mag ik dan bij jou. Samen met een paar oude dames zitten we te zingen in het verpleeghuis, iets met een elektrische openhaard en zwarte kip met slagroom. Het is al bijna tijd voor de dienstwissel maar de dames willen nog niet naar bed, ik laat het even op zijn beloop maar ik blijf tot de laatste veilig in bed ligt.

pexels-photo-4031867.jpeg

Corona-voetbal

Paniek-voetbal dat is het andere woord, ik doe er misschien zelf ook wel aan mee. U heeft mij misschien gezien op NPO1, ik was daar te gast om te praten over de covid-19 unit waar ik op werkte. We kende deze ziekte nog niet waardoor het heel beangstigend was, want wat stond ons hier te…
Lees verder

abundance bank banking banknotes

Hoeveel verdien ik.

Het is een veel gestelde vraag, hoeveel verdien ik als ZZP’er. Vandaag geef ik daar duidelijkheid over, niet omdat het moet maar omdat ik daar openheid over wil geven.

man wearing blue scrub suit and mask sitting on bench

Het IJskonijn

Zorgverleners kennen mij als het ijskonijn, ik maak soms hele harde grappen die eigenlijk nog maar net kunnen. Ik kan ijskoud en zonder enig greintje gevoel naar een patiënt kijken. Ik kan mijn werk doen zonder dat ik daarbij word gestuurd door een mening, gevoel of andere factoren. Een ijskoude klinische blik, waardoor ik de constante stroom van ziektes, dood, verdriet, pijn en andere nare gewaarwordingen aan kan. Ik maak soms gekscherend de opmerking dat ik geen hart heb maar een vakje waar ik mijn autosleutels in op kan bergen.

Klote stage maar ik ga door.

Broeder Sjuul, het is mijn trots, maar soms heel soms weet ook ik niet meer waar ik goed aan doe. Twijfels slaan toe wanneer ik een afdeling op loop want ben ik wel goed genoeg voor dit vak? Ik twijfel daar soms best wel aan. Ik kan me een organisatie herinneren die me tot de…
Lees verder

Hoe het anders kan.

Ik begon mijn reis in de zorg als verpleegkundige i.o. dat werd Verzorgende IG zonder de i.o. Ik heb verschrikkelijke stages achter de rug, stagebegeleiders die tot de groep fosiel behoren of per bezem naar hun werk kwamen vliegen, niet de moeite nemend om die snor van hun bovenlip weg te plukken. Het zijn harde…
Lees verder

TIKTOK

Een tijdje geleden schreef ik op Facebook een stukje over TIKTOK, een applicatie op je telefoon waar de jeugd een soort van aan vast geplakt zit. Wat mij dus opvalt is dat alles geboren in deze eeuw dus best wel even wat ‘volgers’ en ‘vind ik leuks’ (ofwel likes) krijgt. Nou moest ik er ook…
Lees verder

Hoe ze weer zuster werd.

Ze ligt hier zielig ineengedoken, Marietje Pennema. Ze is er zo klaar mee haar hele leven was klaar en het was het soort patiënt waarbij je de medicatie kar het liefst achter 8 kluisdeuren hebt staan omdat je bang bent dat ze je complete voorraad voor 70 patiënten soldaat maakt. Marietje heeft een beginnend stadium van Alzheimer maar heeft altijd als verpleegkundige op een unit van het ziekenhuis gestaan, en ik…. de uitzendkracht vindt haar helemaal niet zo dement eerder diep ongelukkig.