Blog

“Die dikke”

Jup ik ben zo leuk met stagiaires, de relatie stage begeleider – stagiair is er een waar ik een gruwelijke pesthekel aan heb. Ik ben nooit echt leuk begeleidt, enerzijds is dat iets waar ik zelf wat aan had kunnen doen en de andere kant… Ja hoe zeg je dat netjes? Mijn sommige van mijn stage begeleiders gingen niet per auto of per fiets naar huis maar per bezem.

Het laatste uur.

Ik pak zijn hand en in mijn witte quarantaine overal, met pril, mondkapjes en haarnetje zit ik naast zijn bed.

Hoe hij beter werd.

In mijn vak worden mensen niet meer beter, ik slijt namelijk de jaren in de palliatieve zorg, de zorg waarin iedereen sterft. Maar je moet natuurlijk altijd uitzonderingen hebben op de regels. Sander was zo’n jongen, de uitzondering op mijn regel.

Het lijkt wel oorlog

Ik zit aan het bed van mijn tachtigjarige dementerende cliënt, samen kijken we wat televisie. Het gebeurt vaker dat ik samen met mijn cliënten naar programma’s kijk.

Einde komt nabij.

Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Dat tegeltje hangt bij Josefien in het toilet, het schetst haar situatie.

×

Hallo

Klik hier onder op een logo om te chatten met ons of stuur ons een e-mail op: info@broedersjuul.nl

× Kan ik je helpen?