Thank you for your service

"thank you for your service." zeg ik, en ik trek zijn deur dicht. Jullie weten inmiddels dat ik affiniteit heb met terminale zorg, meestal tref ik het ook wel in mijn nachtdiensten. Johan is een wat oudere man met alzheimer en belangrijk om te melden, hij komt uit het land van de BEngelsmannen. Geboren in Londen en volgens mij net zo oud als de Queen herself.

(Later aangebrachte wijziging: De Queen overleed in 2022)

Maar goed met Johan is uitsluitend te communiceren via de Engelse taal, ik kan je vertellen dan moet je wel blijven schakelen. Johan heeft meegevochten in de Tweede Wereldoorlog, nadien is hij hier komen wonen. Sinds een maand of twee herbeleeft hij zijn tijd in het leger, en dat is het punt waarop wij een soort Amsterdams toneel begonnen met opvoeren. Het waren namelijk geen nare herinneringen, de nare stukken waren gelukkig de stukken die de alzheimer al naar de Filistijnen geholpen had.

Slapen

Hij kwam vaak in de 'ziekenboeg' en zat dan uren in gebrekkig Nederlands met de bewoners te kletsen, als die een wit pak zag dan sloeg dat terug naar het Engels en zo ging dat rustig aan door. Ook 's nachts kwam hij wel is kijken hoe het met ons ging, en we niet toch stiekem in slaap gevallen waren tijdens onze wacht. Johan was een schat van een man, je leest het goed, WAS... Twee weken geleden overleed hij, nadat we hem hebben aangesloten op de pomp.

Het broze lijf was uitgeput en hij kon niet meer, meermaals vroeg hij: "can you give me a shot, I don't want to be in pain." Maar ja voor we dat trage wiel genaamd sedatie aan de gang hebben... Dat is niet 1, 2, 3 geregeld jammer genoeg.

's Nachts aan de pomp

Samen met de collega's sloten we de pomp aan, familie wachtte buiten omdat ze het erg eng vonden hoe we hun vader zouden prikken en aansloten. Familie mag daar altijd voor kiezen natuurlijk, daar heb ik alle respect voor. Voor familie weer naar binnen kwam, zei mijn collega uit het niets: 'thank you for your service' en op zijn gezicht kwam een glimlach, hij zei: 'My pleasure'. Daarna kwam familie en zijn de pompen gestart.

Een uur daarna overleed Johan in het bijzijn van zijn geliefde, zoals eigenlijk altijd verleen ik de laatste zorg. Sluit de ogen en de mond en vouw zijn handen. De familie is de ondernemer aan het bellen, ik sta aan zijn voeteneinde stil en mompel: 'thank you for your service' en verlaat daarna de kamer.

Over de schrijver
Ik ben Julian Hooikaas, 24 jaar oud en werkzaam in de zorg. Ik schrijf de leuke, maar ook de minder leuke gebeurtenissen in mijn vak op. Je leest ze hier voor mij is het een uitlaatklep en mijn steun en toeverlaat af en toe.