Dankjulliewel allemaal,

Dankjulliewel allemaal,

Toch maar die pen in klimmen, dat doe ik wel vaker, ik schrijf niet echt veel over Julian, de persoon achter Broeder Sjuul. Normaal gaan de blogs over mijn alterego Broeder Sjuul en de cliënt/patiënt verhalen die hij heeft meegemaakt. Broeder Sjuul is langzaam uitgegroeid tot best een begrip, blogs worden gedeeld door andere pagina’s, Facebook levert mij een bereik van een kleine 3700 bereikte volgers. Via de e-mail bereik ik nog eens 1500 mensen, Instagram levert een kleine 900 mensen op en google is goed voor 2000 bezoeken op mijn website waar gemiddeld 20 minuten wordt doorgebracht. Op straat spreken mensen me aan en vertellen mij verhalen, waar wil ik nu naartoe vragen jullie je misschien af?

Vorige week zei iemand wat over ‘ego’, geen kwaad maar het zette me wel aan het denken. Bij elkaar zijn jullie goed voor een groot sociaal netwerk waar ik geen idee van heb. Je zou kunnen zeggen dat Broeder Sjuul zijn eigen persoonlijkheid is, want de gewone Julian heeft werkelijk waar geen idee hoe groot zijn bereik is. Dat maakt wel dat ik erg voorzichtig ben, want noem ik een bedrijfsnaam in een negatieve zin kan dat een reputatie schaden. Ik werd me daar bewust van toen ik door mijn verzamelde gegevens keek, mijn bereik ligt zelfs tot in Amerika, zuid-Afrika en Indonesië. Het zijn er niet één, niet twee, niet drie maar tientallen mensen die mijn website bezoeken en lezen.

Mijn ego is in die jaren ook wel wat gegroeid zou je kunnen zeggen, dat is niet altijd gunstig geweest maar ik ben zo verdomd trots op wat ik als Julian maar ook als Broeder Sjuul heb opgebouwd. Ik ben blij met jullie als volgers maar ook blij met de tijd die jullie in mijn verhalen steken. Ik lees graag reacties en die krijg ik, via whatsapp, de e-mail, Messenger, Facebook of privé berichten. Het zijn jullie die de mensen voor wie ik heb gezorgd onsterfelijk hebben gemaakt. Jullie geven ze de emotie terug en dat is zo ontzettend mooi om te zien, want uiteindelijk ben ik de gene die op zijn laptopje hele verhalen over deze mensen schrijf. Grote of kleine gebeurtenissen, het maakt niet uit want allemaal maakte ze een onvergetelijke indruk op me.

Als jullie het niet erg vinden? Dan ga ik graag nog even door met het vertellen van al deze verhalen, omdat ik het waardevol vind om de kracht van de zorg te delen. Wat die kracht is? Dat zijn de mensen, want hoe diep het dal ook is, hoe hoog de piek? Je beleefd het samen met hun als zorgverlener van/voor!

Dankjulliewel dat jullie keer op keer mijn verhalen lezen, dankjulliewel dat jullie me keer op keer die tijd geven in jullie drukke leven! Dankjulliewel.



Julian Hooikaas
Julian Hooikaas

Ik ben Julian Hooikaas, 21 jaar oud en werkzaam in de zorg. Ik schrijf de leuke maar ook de minder leuke gebeurtenissen in mijn vak op. Je leest ze hier voor mij is het een uitlaat klep en mijn steun en toeverlaat af en toe.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.