Geboorte, het meest traumatische tot nu toe

Geboorte, het meest traumatische tot nu toe

Je moet er maar aan gaan staan, een geboorte van een kind. Ik heb het één keer mee gemaakt, per ongeluk eigenlijk en daar kan ik soms nog heel naar van dromen. Wat had ik medelijden met die vrouw. 54 hechtingen, ik was bijna bang dat ze tot aan haar anus aan toe uitscheurde.

Kim en Joop

Nou dit is het moment dat ik jullie ga voorstellen aan Kim, de moeder… Zo rond als een bal en een 3 dubbele merk onderkin, het merk vraag je? Macdonalds! Ze is inmiddels hoofdsponsor. Van dat vette peroxide blonde haar en ze loenst een beetje… Volgens het oude gezegde: “Zij heeft niet vooraan gestaan met het uitdelen van schoonheid.” Dan heb je Joop, een knul van 19 jaar… Ik vraag me nog steeds af waar hij vandaan komt… Nou ja ik denk uit de sportschool want zo ziet hij er wel uit. Hoe ver Kim achteraan stond hoe dichtbij Joop stond. Afgetraind, hagel witte tanden.

Maar, en ik zou dit nooit over een patiënt zeggen, dom? Ik heb in heel mijn 22 jarige leven nog nooit zo’n wereldvreemde jongen gezien als Joop.

Ik dacht eerst dat hij een geintje maakte.

Ik heb Joop echt moeten vertellen dat baby’s niet van een ooievaar kwamen. Toen we het over bevallen kregen vroeg hij me echt: “Ze moet niet zo zeuren, die baby komt toch gewoon met de ooievaar. Nou lieve lezers ik heb hem aan staan kijken alsof ik water zag branden.

Je maakt een grapje hè Joop vroeg ik angstig en mijn angst werd werkelijkheid hij zegt bloedserieus: “Nee ik maak geen grap.” ik ben gaan zoeken naar de camera’s lieve dames en heren. Als we hier toch de oorlog mee moeten winnen ga ik nu nog een bunker graven.

Ik liet hem een animatie zien.

Nou ja dan maar een animatie laten zien met uitleg dat het kind uit de vagina van zijn vriendin geperst moet worden. Nou lieve dames en heren, het leek wel een klucht hij trok wit weg en viel flauw. Dit heb ik dan weer. Mannen zijn zulke helden *kuch* nu moet ik eerlijk toegeven dat het ook niet mijn hobby is.

Maar goed, toen hij weer helemaal bij was keek ik hem aan en zei: “Oke dus je maakte echt geen grapje?”, hij bitste terug, ‘nee dat zei ik toch’.

Om 3 uur gebeld.

ik schiet overeind, er wordt op mijn huis nummer gebeld en dat betekent niet veel goeds. Dat moet ik misschien even uitleggen, er zijn maar heel weinig die dat nummer hebben en kunnen gebruiken. Mijn huistelefoon is er voor dat mensen mij wakker kunnen bellen omdat ik nogal een ander slaap ritme heb. Meestal bellen ze daar op als er echt wat serieus aan de hand is.

“Ja?” neem ik op, het was dus Joop: “Je moet NU komen.” en de verbinding werd verbroken. Nou je kunt je misschien voorstellen dat ik gelijk vol adrenaline stond.

Duster aan

Nou over mijn pyjama ging mijn duster aan, ik loop naar de auto, godzijdank is het 3 uur ’s nachts. Ik rij naar Kim en Joop, terwijl ik parkeer komt hij naar buiten lopen.

Ik stap naar binnen en Kim staat mij een beetje gek aan te kijken, dus ik vraag wat er is? Wat bleek? Joop had de verloskundige moeten bellen en niet mij. De weeën waren begonnen. Ze had heel haar matras doordrenkt met ja ik denk vruchtwater maar dit is niet bepaald iets waar ik voor heb geleerd. Ik vind de kennis van google niet afdoende om iets te gaan doen. Maar volgens mij zijn die blauwe celstof matjes om dit te voorkomen.

Maar eerst bel ik de verloskundige, die moeten hier heen komen. Aan de telefoon wordt gezegd hoelang de weeën uit blijven? Nou daar zit ik met mijn stopwatch, 10 om 3 minuten. Toen ze vroeg of ik ook de ontsluiting wilde voelen heb ik even geweigerd.

Sneltrein,

Toen de verloskundige er was werd het ons allemaal al snel duidelijk dat het een ziekenhuis bevalling ging worden. Nou ging Kim over de zeik, ik melde mij vrijwillig aan om de ambulance vast te bestellen.

Toen kwam het volgende probleem, twee hoog en geen lift, dus moest Kim naar beneden gaan lopen. Daar ging ze dan, tussen mij en de verloskundige in naar beneden, de ambulance zou er met 5 minuten zijn.

Mijn hobby is dit echt niet

Ik help haar de brancard op en ik zeg tegen Joop dat hij mee moest gaan, maar met geen paard was die in de ambulance te krijgen. Hij was nog een soort van lijk bleek van alles wat er gebeurde.

Ik hoopte maar dat hij niet over die ooievaar zou gaan beginnen, want ik denk dat het ambulance personeel hem dat niet in dank af zouden nemen.

Maar goed ik ben nu toch wakker dus ik breng hem wel even naar het ziekenhuis, ik vraag hem over het tasje met spullen die zwangere vrouwen moeten inpakken van de verloskundige een week voor uitrekendatum.

Nou dat moest dus nog, heb ik dit.

In het ziekenhuis…

We komen aan en ze ligt al op een verloskamer, nou dames en heren ik ben echt wel wat gewend, maar op mijn nuchtere maag keek ik zo tussen de benen van Kim… Ik geloof dat ik even koffie ga drinken was mijn mededeling, ik hoor wel wanneer het er is.

2 uur later was het kindje er.

We noemen haar Martine, dus in mijn hoofd hoor ik gelijk TINUUUUUUUSSSSSSS maar goed ik heb het maar even niet gezegd.

Ze moesten nog even blijven ter observatie, ik ga naar huis wanneer beiden ouders heftig knuffelend op het bed liggen met hun baby.

Voor ik ga, zegt Kim nog: “Juul moet je zien, en ze trekt zo haar kruis bloot, 54 hechtingen…” Nou ik slaap de komende week niet meer, bedankt he Kim.

Het is een waar gebeurd verhaal, alleen niet als zorgverlener maar die twee behoren tot een vriendengroep waar ik ook lid van ben.



Julian Hooikaas
Julian Hooikaas

Ik ben Julian Hooikaas, 21 jaar oud en werkzaam in de zorg. Ik schrijf de leuke maar ook de minder leuke gebeurtenissen in mijn vak op. Je leest ze hier voor mij is het een uitlaat klep en mijn steun en toeverlaat af en toe.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.