Corona-voetbal

Corona-voetbal

pexels-photo-4031867.jpeg

Paniek-voetbal dat is het andere woord, ik doe er misschien zelf ook wel aan mee. U heeft mij misschien gezien op NPO1, ik was daar te gast om te praten over de covid-19 unit waar ik op werkte. We kende deze ziekte nog niet waardoor het heel beangstigend was, want wat stond ons hier te wachten. Ik zou niet eerlijk zijn als ik zeg dat het me nu geen angst meer aanjaagt.

Inmiddels weten we meer, we zijn beter voorbereid en dat maakt diep van binnen wat meer rust. We kennen nu steeds meer details maar ook steeds meer behandel wijze. Het geeft goede moed voor de toekomst, en het is fijn dat we dit nu weten.

#Ikdoenietmeermee

In de uitzending spreek ik uit dat ik de ‘#ikdoenietmeermee’ challenge afkeur, zelfs dat het me kwaad maakt. Daar is nog altijd geen woord van gelogen, wel ben ik bereid te luisteren naar hun kreet van aandacht. Ik zie steeds meer jongeren die zich gaan verzetten en hun twijfels krijgen tegen de maatregelen die inmiddels wekelijks worden aangescherpt.

Covid-19 podium

Wekelijks zien wij meer opnames, meer besmettingen en krijgt covid-19 het hoofdpodium. Wat Nederland ziet zijn de cijfers die op het dashboard van de overheid worden gedeeld, niemand krijgt zomaar een kijkje bij de mensen die door ons gezien worden. Ik blijf de mensen van golf één op mijn netvlies houden, maar natuurlijk is dat niet te vergelijken met wat er nu speelt. Niets is wat het lijkt en alles is wat het is, uit die woorden put ik mijn kracht. We bouwen onze zorg langzaam weer op, zorg die stil lag omdat de reguliere zorg in het geding kwam. Kanker, hart en vaatziekte en longziekte kwamen zo goed als stil te liggen omdat we niet snel genoeg vuile en schone ziekenhuizen konden creëren. Het ging niet om door te behandelen of dat in de tweede golf het zelfde is? Daar durf ik mijn handen niet aan te branden.

Maar ik ben gaan lezen, na zomermaanden waarin ik niets meer wilde weten van corona, ik me wel aan de voorschriften hield maar het woord covid-19 of corona niet meer kon verdragen.

Onze patiënten uit de eerste golf hadden last van longproblematiek, dat is verschrikkelijk want je longen voorzien je van zuurstof en voeren het restproduct af zodat je jezelf niet een vergiftiging ademt.

We kennen de klachten beter, dat zijn de klachten waarop onze alarmbellen rinkelen. Rinkelen nou ja eerder gaan loeien, we hebben een onderbuik gevoel in de zorg waar we blindelings op kunnen varen. Maar we blijven nadenken, iedere dag weer, we blijven denken over wat we doen, hoe we het moeten doen en wat het beste is voor onze patiënt.

Normaal is het, als je erg gestrest bent, het is een crisis waar we inzitten omdat het wereldwijd in korte periode heel veel levens heeft geijsd. Onze middelen die we inzetten tegen het covid-19 virus zijn niet zo schaars meer al moeten we wel met de lange adem werken en onze middelen goed in blijven zetten. Ik ben het met u eens dat u zegt: “Ja maar corona staat echt niet op de klok te kijken en slaat pas toe na 22:00 wanneer de kroegen dicht moeten.” U heeft gelijk, dat geef ik op persoonlijke titel toe. Maar ook ik heb met lede ogen aangekeken tegen dronken bargasten die niet uit elkaar te halen waren. De tijd dat dus gedronken kan worden in de kroeg wordt aanzienlijk verkort waardoor er dus minder dronken of aangeschoten mensen worden gegenereerd.

Alles voor 6x de prijs van thuis.

Ja natuurlijk ben ik het met u eens dat na een voetbaldoelpunt je moet roepen, maar met het roepen en joelen komen heel veen aerosolen vrij, iets wat je bijvoorbeeld in de Efteling minder hebt. Al zou het natuurlijk wel zo fair zijn dat een Efteling ook een mondkapjes plicht gaat hanteren, met mooie Efteling mondkapjes waar draken en andere sprookjes figuren op staan, en dat allemaal voor zes keer de prijs van thuis.

Over die mondkapjes gesproken, wat u veelal op hebt is een chirurgisch masker. Wij dragen deze ook op de operatiekamers alleen dan voorzien van een keurmerk, dat hoeft u natuurlijk niet perse maar dat wil niet zeggen dat het kapje op uw mond minder is als dat kapje wat wij dragen. De kwaliteit van de kapjes zijn alleen niet getest en je weet dus niet goed of ze aan de minimale standaarden voldoen. Ik kan u wel vertellen, één ding is bij beide kapjes hetzelfde. Namelijk je krijgt een benauwd gevoel en als je het ding een poosje draagt een ontzettend schraal gezicht met zere oren toe.

Ik geef u gelijk dat u zich afvraagt waarom die maatregelen er zijn, misschien ook wel omdat u geen idee heeft hoe het beeld van die patiënten in bed is. Ja er zijn mensen die lichte klachten hebben, ja er zijn mensen die het met een snotneus en kriebelhoest overleven dat ontken ik niet.

Ook ontken ik niet dat iedere patiënt aan covid-19 is overleden en niet aan een onderliggende ziekte, dat kan ik niet ontkennen omdat ik weet dat andere ziektes een rol daar in spelen. Wel stel ik mezelf de vraag of deze mensen nog hadden geleefd als covid-19 niet zo om zich heen had geslagen. Wel vraag ik me af of als we ons toen niet aan die regels hielden er niet veel meer patiënten overleden. Want heeft iemand die corona positief testte niet hetzelfde recht op leven als de patiënt met COPD die corona positief is getest.

Ik vraag u (en dat is niet om angst te zaaien) of u alle patiënten met onderliggende ziektes een 2021 wil bezorgen, niet omdat we u aan banden willen leggen maar om te zorgen dat onze reguliere zorg door kan draaien, ik wil u vragen om de anderhalve meter te houden niet omdat het uw dood wordt maar misschien wel van die met een zwakkere gezondheid.

Ik vraag u zonder oordeel een blik te werpen op uw naaste die misschien wel ziek is, en bij u zelf af te vragen: “Is het leven van mijn naaste het waard om op anderhalve meter te blijven van anderen.” Niet omdat het iemands dood kan betekenen maar omdat de lichamelijke klachten na covid-19 nog een poosje aan zullen blijven. Nogmaals ik vraag het u zonder oordeel, zonder enige vorm van dwingerij maar wel uit de grond van mijn hart.

Samen kunnen wij de wereld aan, samen hebben we controle en samen komen we hier doorheen! Ook ik, ook u en ook mijn patiënten.



Julian Hooikaas
Julian Hooikaas

Ik ben Julian Hooikaas, 21 jaar oud en werkzaam in de zorg. Ik schrijf de leuke maar ook de minder leuke gebeurtenissen in mijn vak op. Je leest ze hier voor mij is het een uitlaat klep en mijn steun en toeverlaat af en toe.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.