Klote stage maar ik ga door.

Klote stage maar ik ga door.

Broeder Sjuul, het is mijn trots, maar soms heel soms weet ook ik niet meer waar ik goed aan doe. Twijfels slaan toe wanneer ik een afdeling op loop want ben ik wel goed genoeg voor dit vak? Ik twijfel daar soms best wel aan.

Ik kan me een organisatie herinneren die me tot de grond toe de nek heeft gebroken, het is een organisatie waarin heel veel zorg verleend werd en ik was nooit goed genoeg, er schortte altijd wat aan me, of ik was te gay, te eigenwijs, ik was niet goed in mijn werk en al die krassen blijven me bij.

Aan het eind van dit leven zal ik dat nog wel hebben denk ik, er zijn dagen dat ik die mening van me af kan zetten, maar er zijn ook dagen dat ik me daar nog steeds ellendig over voel. Want ik heb moeten knokken voor wat ik waard ben en dat besef ik me iedere dag weer. Eén jaar of 5 geleden was er maar een ding dat ik graag wilde en dat was een geweldige verpleegkundige worden, niet omdat ik geld wilde verdienen maar juist omdat ik iets wilde doen voor iedereen om me heen.

Ik ben kapot gemaakt in de jaren als stagiair en zonder de zorggroep te noemen – want ja ik wil geen proces aan mijn broek – verwijt ik ze dat nog steeds. Zonder hun toedoen was ik nu verpleegkundige en geen verzorgende. Verzorgende is trouwens een titel die ik met trots draag, maar verpleegkundige blijft nog altijd de titel die ik wil.

In de loop van de tijd heb ik veel gedaan en ik mag met recht zeggen dat ik mijn vak versta maar een kleine onzekerheid blijf ik houden. Jammer natuurlijk, want het had ook heel anders kunnen zijn.

Ik heb een keus gemaakt en ik heb me ingeschreven voor de opleiding HBO verpleegkunde, ik zal voor deze opleiding een toelatings-examen maken ergens in de nabije toekomst. Ik ben trots op mezelf dat ik deze stap heb durven zetten één stap waar ik nog steeds als een berg tegen op zie maar ook wel een kleine zekerheid heb dat ik het heeeeeeeeeel graag wil maar dan ook echt wel heeeeeeeeel graag.

Hoe ik mijn droom uit ga laten komen? Ik heb nog geen idee maar het gaat me vast lukken.



Julian Hooikaas
Julian Hooikaas

Ik ben Julian Hooikaas, 21 jaar oud en werkzaam in de zorg. Ik schrijf de leuke maar ook de minder leuke gebeurtenissen in mijn vak op. Je leest ze hier voor mij is het een uitlaat klep en mijn steun en toeverlaat af en toe.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.