Samen kunnen we veranderen! Stage begeleiders of stagiair.

Samen kunnen we veranderen! Stage begeleiders of stagiair.

Ik lees steeds meer stage dossiers over slechte stage begeleiders. Het doet zeer omdat ik denk dat het soms zo anders zou kunnen, en natuurlijk weet ik dat het niet altijd aan de begeleider ligt.

Soms heb je gewoon zo’n verschrikkelijke stagiair die geen interesse heeft in de doelgroep en een beetje lamlendig op zijn telefoon hangt in een hoekje van de woonkamer. Dat is de keerzijde, want veel van onze stagiaires worden met een uzi in de rug gedwongen op afdelingen te lopen waar ze geen ambitie hebben.

Aangenaam broeder Sjuul een van de klote stagiaires, of lag het nou toch aan mijn begeleiders. Ik heb niet zoveel affiniteit met mensen die lijden aan de ziekte van Alzheimer, of andere vormen van dementie. Dat heeft niks met de patiënten te maken want die zijn wel leuk maar zeker wel met de afdeling, een gang met kamers en een woonkamer. Ik voel me daar de keukenslaaf, opgesloten in een prikkelarme omgeving achter een deur met een code waar je alleen in je pauze even afstand van kan nemen.

Ik heb geen idee wat ik daar moest leren? Het enige wat ik daar heb geleerd is dat ik weiger daar ooit terecht te komen als patiënt. Waar ik wel wat leerde? Dat was somatiek, revalidatie en het hospice, later kwam daar terminale wijkverpleging en het ziekenhuis bij. Ik kreeg de lol in mijn werk te pakken en ik voelde me niet een afgestompt slaafje van de keuken die koelkasten moest schrobben, inco zakken verschoont en de koffie mocht schenken.

Maar we worden met uzi in de rug gedwongen op PG te werken, stagiaires zijn de moderne slaven omdat ze opdraaien voor alle kut klussen, zware patiënten en in de meeste periodes ben je gekrabd, geslagen, uitgescholden en bespuugd, het ligt nooit aan de patiënt want die hebben een benaderingsplan. Jij als stagiair zal je daar vast niet aan gehouden hebben. Daar wordt namelijk van te voren al vanuit gegaan.

Maar haal je de patiënt met dementie weg uit de wereld van de PG-afdeling en breng je ze terug naar iets wat ze leuk vinden worden het gewone mensen, een beetje in de war dat wel. Maar zingend en klappend, pratend en vertellend leven ze weer op uit de benauwde gang van zo’n verpleeghuis. Daar kan ik eindeloos van genieten, ik vind het geweldig om dat te zien.

Mijn ambitie ligt niet op die gang, mijn ambitie ligt in het werken met mensen, het werken met verschillende doelgroepen, soorten en types mensen. Van operatiekamers tot interne geneeskunde, van revalidatie tot thuiszorg en daarna door naar de terminale zorg. Het razend snel schakelen in plaats van jaren het zelfde te doen.

Wat verwachten we nou van een stagiair? Dat deze gedwongen op een afdeling wil staan puur omdat hij/zij of hen ons mooie vak wilt leren? Moeten we ze dan juist niet stimuleren in dingen die ze leuk vinden? Eén ziekenhuis, een revalidatie, thuiszorg? Scholen moeten die uzi terug in de kluis gaan leggen en wij moeten misschien is bedenken dat iemand ergens gewoon niet zo lekker functioneert omdat stagiaires het simpelweg gewoon niet leuk vinden.

Laten we wel wezen als je een gemiddelde ziekenhuis verpleegkundige in een PG loslaat geeft dat niet een gewenst effect, maar andersom ook niet omdat het werk in het ziekenhuis hele andere kwaliteiten vergt van een zorgverlener.

Stop de contracten met scholen en maak een landelijke website waar stagiaires op kunnen solliciteren, zo weten ze wat hun te wachten staat wanneer ze voor het eerst echt moeten gaan solliciteren voor een baan.

Kortom, gooi ons oude systeem nou eindelijk is om en laten we met elkaar in gesprek gaan om echt is wat te gaan veranderen en zo ons vak aantrekkelijk te maken. Laat ons en onze stagiaires weer doen waar ze super goed in zijn namelijk met elkaar het beste maken van ziekte, verdriet en pijn



Julian Hooikaas
Julian Hooikaas

Ik ben Julian Hooikaas, 21 jaar oud en werkzaam in de zorg. Ik schrijf de leuke maar ook de minder leuke gebeurtenissen in mijn vak op. Je leest ze hier voor mij is het een uitlaat klep en mijn steun en toeverlaat af en toe.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.