Kanker aan je balzak

Kanker aan je balzak

Hi Tom goedemorgen, eigenlijk moet ik meneer Casus zeggen maar goed hij is 21 jaar en ligt hier vanwege een BEP kuur, en nee het is niet Beppen als in praten maar een drie tal medicijnen, namelijk: Bleomycine, etoposide en cisplatine. Waarom in hemelsnaam die C van ciplatine naar een P is gegaan mag Joost weten.

Maar goed Tom ligt dus aan een infuus met een chemo. Voor mij als zorgverlener betekend dat handschoenen aan. Ik herken de cytostatica (dat is het dure woord voor chemo) vaak een een bruine zak over de infuuszak heen. Het lijkt een beetje op van dat uv tegenhoudend spul wat je op je ramen plakt alleen dan bruin.

Ik trommel Tom uit zijn nest, want je tis weer zo ver grote visite en de spanning op de afdeling is merkbaar, voor 9 uur moeten de systolische en diastolische druk, saturatie, temperatuur, pols, EWS, diurese, niet pluisgevoel, bewustzijn, deficatie, gewicht en het resp in het systeem staan. Voor iedereen die niet weet wat al die woorden hierboven zijn hier komen ze in normaal Nederlands: Bovendruk en onderdruk (bloeddruk), hoeveelheid zuurstof in het bloed, temperatuur van het lichaam, polsslag per minuut, een score lijst om te kijken of alle vitale functies hun werk nog doen, plas, onderbuik gevoel van de zorgverlener, in hoeverre reageert de patiënt nog op mij, poep, hoeveel je weegt, ademhalingen per minuut.

Vooral de systolische en diastolische druk, pols, temp, gewicht en urineproductie zijn van belang, chemo is een aanslag op iemands lichaam. Ondertussen doet Tom een half oog open en ik leg hem aan het apparaat, ondertussen vraag ik hem uit naar eventuele klachten, hij wijst naar de buurman en zegt net hard genoeg “Hij snurkt verder gaat alles goed.” Het bed tegenover hem bevat een leeftijdsgenootje en het mond al snel uit in het overgooien met kussens.

De afdeling heeft wat weg van een achtste groep kamp, hier worden vriendschappen gesloten en nummers uitgewisseld. Ervaringen over chemo , ze helpen elkaar er doorheen. Naast het ziek zijn en overleven is het ook best wel gezellig, maar dat ligt er ook aan wie er werkt vertelt Tom me.

Tijdens de controle’s praat ik wat met beide jongens, gewoon uit interesse. Het vergt wat moed om er naar te vragen maar uiteindelijk vraag ik naar hoe ze er achter kwamen dat hij kanker had, ik ben het misschien vergeten te vertellen maar Tom heeft testes carcinoom, dat is in de volksmond kanker aan zijn teelballen. Je snapt dat ik niet zo maar op iedere patiënt afstap om dat te vragen, Tom is gelukkig erg openhartig en vertelt over het knobbeltje op zijn rechter testikel (BAL) toen hij na een dronken avond begon met masturberen, het voelde vreemd en het deed pijn.

Ik schrijf natuurlijk veel leuke verhaaltjes over mijn vak, van patiënt gesprekken tot aan hersenspinsels. Ik heb een boek op mijn naam staan en ben regelmatig wel te vinden in zorgbladen of de media, ben ik dan ook media geil? Nee dat ben ik absoluut niet. Ik merk dat mijn stukjes veel teweeg brengen en ik ben ook ontzettend benieuwd naar andere zorgverleners.

Zo kom ik terecht bij Marion, een single oncologie verpleegkundige die in de veel te warme zusterpost staat te vertellen over testes carcinoom. Nou mannen let op want hier kun je wat van leren. Vanwege de corona tijd mogen er maar drie medewerkers in de post zitten, alle andere collega’s worden verbannen naar andere computers. Maar goed incidenteel komt het voor dat we er met meerdere personen zijn. Zo ook nu

Maar goed het verhaal gaat in de post over zelf onderzoek, een uitzend verpleegkundige kon Marion daar geen antwoord op geven, hoe de . Als enige man in de post, (of nou ja man? Halve man want die teveel vrouwelijke hormonen doen het hem.) voel ik met toch wat bekeken, en eerlijk gezegd weet ik niet hoe zaadbalkanker voelt. Ik breng er semi lachend tegen in dat ik waarschijnlijk ziek ben geweest toen dat bij biologie of AFP werd behandeld. Van borstkanker weet ik hoe het voelt, maar ik heb niet echt het lef om een man bij zijn zaakie te pakken en even te voelen. Dat is op zijn zachtst gezegd een beetje gay ;). Bij borstkanker licht dat anders, daar voel je het op het moment dat je een patiënt helpt met douche dat er een knobbel of in een later stadium een schijf zit.

En dan nu *tromgeroffel*terug naar Tom, en niet zomaar Tom maar een jongen van mijn leeftijd die in dat ziekenhuis ligt, zoals ik al zei Tom is een casus patiënt om jullie te leren wat dat nou inhoud die zaadbalkanker en gebaseerd op tal van gesprekken die ik heb mogen voeren met patiënten.

Kanker is opzichzelf een rot ziekte, je verliest alle grip op het moment dat je hoort dat je kanker hebt. Het stigma dat iedereen hartstikke dood gaat aan kanker is er niet af maar veel mensen genezen gelukkig ook. Dat geld ook voor Testes carcinoom, het percentage wat daar van beter word is vrij hoog, hoe hoog? Ik moet jullie teleurstellen met oude cijfers namelijk die van 2010, waarbij er van de 660 mannen het kregen en 38 het leven lieten.

Maar ja heel erg makkelijk gezegd, ga jij als man heel uitgebreid aan dat paar knikkers liggen voelen? Ik bedoel niet in seksuele zin maar in de zin van een onderzoek en merk je dan op dat ze groter zijn? Ik kan me trouwens ook voorstellen dat je niet bij je dokter je broek naar beneden trekt zodat die erin kan gaan staan knijpen. Maar toch is het wel belangrijk want ook al komen mijn cijfers uit 2010, ik heb nog oudere cijfers. Het zijn de 2000 cijfers namelijk 500 mensen met deze ziekte en daarin is een stijgende lijn te zien naar 2010.

Tom is mijn leeftijd en heeft net een operatie doorstaan die zijn zaadballen het leven kostte maar het leven van Tom gespaard bleef. Hij krijgt nu een zogenaamde BEP kuur, grappig eigenlijk die naam “Ik ga even een BEP aan Tom hangen.” Tom is best een heel volwassen jongen om mee te praten, eigenlijk zijn al mijn patiënten dat wel, laatst hoorde ik een fragment met de tekst: “Wanneer het leven niet van zelf sprekend is, is het niet van zelf sprekend dat er leven is.” ik vond dit een mooie tekst. Als jonge kankerpatiënt word je al heel snel duidelijk dat het leven geen zekerheid is en dus ook niet vanzelfsprekend iets waar de 16- jarige coma zuip jongeren waarschijnlijk door een opbouwende korsakov niet echt achter gaan komen.

Ik zit zo in de zieken- huiskamer te praten, want ja wat houd dat nou in en hij verteld. Over de spanning die hij had om naar de dokter te gaan en dat snap ik want je trekt niet graag je broek naar beneden denk ik dan maar. Tom verteld over het onderzoek en de verwijdering van de rechter zaadbal. Het voelde of er een stukje man van hem weg werd gehakt. Ook was hij openhartig over de fertiliteit afdeling waar hij zijn sperma in een potje moest mikken, nou hij vertelde lachend dat het overal zat behalve in het potje. Hij omschreef het als een gezellig kamertje met een leunstoel en een bed, wat porno boekjes en een tablet waar porno op gekeken kon worden. Fertiliteit betekend trouwens vruchtbaarheid en word onder de patiënten vaak omschreven als de ruk bunker. Het is ook de enige afdeling waar zorgverleners niet ongevraagd binnen komen lopen. Op die afdeling word je sperma verzameld voor chemo of andere behandelingen waardoor je onvruchtbaar word.

Daarna kom je voor een OK en tal van andere afspraken, en nu zit hij op mijn unit, 7A in het ziekenhuis.

Dus mannen, knobbeltjes, je ballen die groter worden, knobbeltjes in de lies, hevige pijn in je zaakie, ga alsjeblieft naar een dokter laat het even onderzoeken.



Julian Hooikaas
Julian Hooikaas

Ik ben Julian Hooikaas, 21 jaar oud en werkzaam in de zorg. Ik schrijf de leuke maar ook de minder leuke gebeurtenissen in mijn vak op. Je leest ze hier voor mij is het een uitlaat klep en mijn steun en toeverlaat af en toe.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.