Einde komt nabij.

Einde komt nabij.

Image by PDPics from Pixabay



Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Dat tegeltje hangt bij Josefien in het toilet, het schetst haar situatie.

Josefien in 19 en heeft een carcinoom (gezwel) in haar hals. Het ding heeft een omvang van een tennisbal en drukt op haar stembanden. Ze klinkt dan ook een beetje als Joke van Lingo, en ze rookt niet eens… Nu we toch bij lingo aangeland zijn, de humor heeft ze een beetje van Andries Tunru die zijn ex publiekelijk aan de schandpaal nagelde met het woord ‘kutwijf’ bij dat zelfde spelprogramma.

Daar zit ik dan in een ‘kot’ zoals de Belgen dat zeggen. Maar ze heeft het leuk ingericht, lang zal ze er niet meer van kunnen genieten want volgende week krijgt ze de welbekende euthanasie spuiten. Voor iedereen die dacht dat je maar één spuit krijgt? Dat heb je fout, euthanasie bestaat uit twee medicamenten. Het eerste medicijn is om iemand comateus te maken, het is niet een fijn medicijn om ingespoten te krijgen, de tweede spuit is een gif (ik noem het geen medicijn omdat het niet is opgenomen in het farmaceutisch kompas) waardoor iemand komt te overlijden, en tussendoor krijgt ze nog vocht en lidocaine.

Natuurlijk heb ik het even nagezocht voor ik het hier neer zet, maar dit is wat Josefien mij krakend en piepend zat te vertellen.

Ik heb diens als haar grote dag aanbreekt, de familie zit om haar heen en ze voeren best nog wel leuke gesprekken, haar jongere zusje zit daar met haar vriend en vertellen dat ze binnenkort samen een week naar Griekenland zouden gaan zonder ouders. Josefien zit aandachtig te luisteren en fluisterd:” Wel veilig doen he.” De twee krijgen een rooie kop en heel het gezelschap schiet in de lach.

Niemand lijkt zich iets aan te trekken van wat er over een uur gaat komen, of wat er dan niet meer is ze genieten van het moment.

Ik help nog wat bij de laatste dingen, uit ervaring weet ik dat iemand die dood gaat alles laat lopen wat ze nog in zich hebben dus op aanvraag van Josefien heb ik een grote Tena Flex Grijs mee genomen, ze staat te hannisen om het ding aan te krijgen… Ik moet een beetje lachen om het gestuntel, ze ziet het en zegt:” Fuck jou, kom me helpen dan zusterke ik betaal je niet voor niks.” Nou denk daar de stem van de Lingo vrouw bij en ik schoot nog veel harder in de lach, ze doet vrolijk met me mee, zo hebben we de laatste tien minuten doorgebracht.

Na die tien minuten kwam de arts, iedereen zat aan de wijn en bitterballen. Het is een bijzondere gewaarwording als je dit mee maakt. Later vertelde de arts dat hij in zijn loopbaan van 40 jaar nog nooit zoiets had meegemaakt.

In mijn hoofd ging ik alle stappen langs, de injectie klaarmaken, de spuiten vullen, ze kreeg de lidocaine en daarna de spuit met het coma middel, net voor ze het coma middel zijn werk ging doen zei ze:” er is een tijd van komen en een tijd van gaan, houdoe.” Waarna ze in slaap viel, de tweede spuit met vocht was om de laatste restjes in het infuus de bloedbaan in te krijgen. Na een minuut of vijf controleerde de arts of ze echt comateus was. Hij pakte de spuit met het gif en spoot deze door het infuus, haar adem stokte even ook na het toedienen werd het infuus nog een keer doorgespoten.

We keken allemaal naar Josefien, haar gezicht ontspande en ze lag daar heel rustig en vredig.
Josefien was niet meer.

De strijd van chemo, bestraling en andere behandeling was niet meer. Ze is rustig in het bijzijn van familie, de arts en mij overleden.

Houdoe Josefien, Houdoe




Julian Hooikaas
Julian Hooikaas

Ik ben Julian Hooikaas, 21 jaar oud en werkzaam in de zorg. Ik schrijf de leuke maar ook de minder leuke gebeurtenissen in mijn vak op. Je leest ze hier voor mij is het een uitlaat klep en mijn steun en toeverlaat af en toe.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.